بسم الله الرحمن الرحیم

یاری مهدی(عج) یاری حسین (ع)

با فرا رسیدن اربعین حسینی یک بار دیگر عالم همه رنگ و عطر حسینی به خود گرفته و برای اقامه عزای و مصیبت اهل بیت عصمت و طهارت آماده می شود.

حسین بن علی(ع) ناموس خلقت و گل سر سبد عالم و همان کسی است که دین خداوند را با جان و مال و فرزند و همه هستی یاری داده و به خون خویش آبیاری نمود و حیاتی دوباره بخشید و بدین یاری شرافت یافت.

پس خداوند نیز وی را گرامی داشته و انبیا و رسولان خود را به میلادش بشارت داد.

اینگونه همه فرستادگان الهی امت های خود از حسین(ع) و وقایع کربلا با خبر ساخته و پیشاپیش بر ماتم وی سوگواری نموده اند در روایت آمده:

روزی موسی ابن عمران از خداوند درباره عاشورا پرسش نمود و پروردگار در پاسخ او فرمود: همانا گریه کردن و تباکی بر سبط محمد (ص) و مرثیه خوانی و عزاداری بر مصائب آن بزرگوار است و ای موسی در زمان او هیچ بنده ای از بندگان من نیست که بگرید و خود را به گریه وا دارد و یا تعزیه داری کند بر فرزند مصطفی صلی الله علیه و اله مگر آن که بهشت برای او خواهد بود تا همیشه در آن بمانند.

(لؤ لؤ مرجان ص48)

وبدینسان سالار شهیدان حسین(ع) و اهل بیت (ع) همواره مورد احترام و توسل امت ها بوده و به وجودش تبرک جسته اند.

چنین شخصیت عالی مقام و عظیم الشأنی در کربلا مقابل اصحاب و یاران خویش به خطبه ایستاده و چنین فرموده است:

هرکس ما را با جان خو یش یاری نماید در درجات عالیه بهشت با ما خواهد بود، جد بزرگوارم (ص) به من خبر دادند که فرزندم حسین (ع)در سرزمین کربلا و در حالی که بی کس و تنها و تشنه باشد شهید خواهد شد. هرکس او را یاری کند مرا یاری کرده است و فرزندش قائم (عج)را یاری نموده است و هر کس ما را به زبان خود یاری نماید در روز قیامت در زمره ما خواهد بود.

(«فوائد المشاهد» شیخ جعفر شوشتری)

در این کلام محکم و استوار ابا عبدالله الحسین علیه السلام جایگاه عظیم یاری و اعانت مهدی(عج) به روشنی تصویر گردیده است.

اگرآن روز در دشت نینوا راد مردان بسیاری پای به میدان نبرد نهاده و خالصانه جنگیده و دلیرانه مولای خود را یاری نمودند تا جدش رسول خدا و فرزندش مهدی موعود (ع) را یاری داده باشند، امروز ما در عصر و زمان همان حجت موعود و گرامی فرزند حسین (ع) به سر می بریم با این تفاوت که اینجا دیگر میدان مبارزه، صحنه ی محدود کربلا نیست بلکه عرصه ی بی انتهای غیبت است و ابتلائات و امتحانات گوناگون و دشمنان (شناخته) آشنا و ناشناخته! در چنین میدانی باید به یاری امام زمان خود بشتابیم و از آن بزرگوار و دین خداوند حمایت و پشتیبانی کنیم، لیکن این تکلیف سنگین هرگز ادا نخواهد شد مگر آن که ما از پیش حلقه تمسک به امام زمان خود را محکم نموده و پیوند معنوی عمیق را با آن حضرت برقرار نموده باشیم؛ همان پیوندی که رسول خدا(ص) در خطابه غدیر و حدیث ثقلین به همگان سفارش نموده و فرمودند:

اى مردم! براستى من در میان شما دو ثقل بجا می گذارم کتاب خدا و عترت خودم اهل بیتم بآنها تمسک کنید تا هرگز گمراه نشوید زیرا لطیف خبیر بمن خبر داده و عهد نموده هرگز از هم جدا نشوند تا در سر حوض بر من در آیند.

(کمال الدین-ترجمه کمره اى/ ج1/ باب بیست و پنجم/ ص395)

با چنین پیوند و ارتباطی است که می توان خود را از آسیب های زمانه محفوظ داشته و نیز به موقع به یاری دیگر در راه ماندگان امت شتافت و فرزند حسین (ع) مهدی منتظر(عج)را یاری داد!