بسم الله الرحمن الرحیم

فقیه بنی اسرائیل و راهکار فرج

پیرمرد فرتوت گوشه ای از خانه روستایی سرگرم تعمیر گیوه ایست که صدای در توجهش را به خود جلب می نماید:

- کیستی که چنین بی محابا مشت بر در می کوبی؟

- منم؛ همسایه! در را بگشا پیغامی برایت آورده ام!

- بیا داخل اندکی بیاسای!

- نه قصد مزاحمت ندارم، فقط خواستم خبری را به تو برسانم!

- بیا که من نیز سخت دل تنگم، شاید به دیدنت کمی آرام بگیرم.

پیرمرد ازآستان در کنار می رود و مرد همسایه پای به درون نهاده و در همان حال زمزمه می کند:

- نفرین خداوند بر فرعون و سربازانش که آسایش و راحتی برای کسی باقی نگذاشته اند.

- نفرین بر او باد که از هیچ ظلم و جنایتی در حق بنی اسرائیل کوتاهی نکرده است.

- این چنین است شهر پر از جاسوسان فرعون گشته، روز به روز عرصه بر ما تنگ تر می شود. دیگر حتی با یکدیگر نیز نمی توانیم به آسودگی همکلام گشته و از اوضاع زمانه درد و دل نماییم. چاره ای نیست باید فردا از شهر خارج شویم و در گوشه ای از صحرا به دور از چشم دشمنان، فقیه قوم را ملاقات کنیم و از وی راه و چاره بخواهیم، شاید که با مواعظ و بشارت هایش اندکی تسکین یابیم. تو نیز حتما بیا؛ مخفیانه و بی اینکه توجه کسی را به خود جلب کنی!

* * *

ادامه متن

بسم الله الرحمن الرحیم

بیکران مهر

گفته بودند وقتی جلوه کنی بسیاری را می کشی؛ اما نگفته بودند به شمشیر مهرت!

گفته بودند که مردمان را خیل خیل برخاک فنا می افکنی؛ اما نگفته بودند به خنجر عطوفت و رأفتت !

گفته بودند سینه ها دریده و قلب ها را می شکافی؛ اما نگفته بودند به سرنیزه ی گذشت و بخششت!

گفته بودند ازکشته های تو پشته ها به پا خواهد شد؛ اما نگفته بودند از جان دادگان روی ماهت!

ای بیکران مهر! ای پدرمهربان!

ادامه متن

دی وی دی پلیر

فرغون پر از آجر شده بود و عباس باید اون رو به سمت ساختمان می برد اما همونطور که دسته ی فرغون توی دستش بود مقابل کامیون مصالح ایستاده و مات و مبهوت به آهنگی که از دی وی دی پلیر آن پخش می شد گوش داده و همراه اون زمزمه می کرد... .

ادامه متن

سرطان، بامداد و آن مرد مهربان

دوستم چند روز پیش بهم ایمیلی فرستاده بود که مقاله ای درباره ی سرطان و شیمی درمانی و این جور چیزا بود.

وقتی خوندمش متوجه شدم که پشت توصیه های پزشکیش یک جور دغدغه و بیم و نگرانی پنهان شده، معلومه هر کی که اون رو نوشته حسابی، سرطان و شیمی درمانی و مرگ ذهنش رو درگیر کرده!


ادامه متن

عید مبعث، دمیده گشتن روح حیات طیبه به کالبد فسرده بشر و آغاز زندگی حقیقی، بر حق جویان عالم مبارک باد!

بسم الله الرحمن الرحیم

آغاز دعوت علنی رسول خاتم صلی الله علیه واله و شیوه های خاص تبلیغی آن حضرت

به مناسبت عید مبعث سر آغاز حیات حقیقی بشر

آن روز مردمی که در کوچه های مکه به هم می رسیدند به یکدیگر خبر می دادند که او را دیده اند به سوی کوه صفا می شتافته ...

- آیا او را ندیدی که چه شتابان به سمت صفا گام بر می داشت؟!

- آری رفتنش را دیدم لیک نمی دانم از پی چه کاری می شتافته!

- به گمانم اتفاقی افتاده است چرا که مردمان نیز از پی او به همان سمت روانه بوده اند.

ادامه متن

بسم الله الرحمن الرحیم

چند روز پیش ایمیلی از طرف یکی از دوستانم به دستم رسید وقتی آن را باز کردم با تصویری بسیار زیبا که خود آن را تصویر سازی نموده بود مواجه شدم دوست من زحمت زیادی کشیده و کار جالب و بس پرمحتوایی را در زمینه مهدویت ارائه نموده بود. با این وصف نکاتی در کار این هنرمند به چشم می خورد که ضمن یاد داشتی به وی تذکر دادم و تصور می کنم توجه به این موارد برای هر هنرمندی ضروری باشد:

ادامه متن

عید ولایت و فرصت تجدید میثاق

سپاس خدای را که تلخی و تلخ کامی محرم را و سوز و گداز و اشک و آه صفر را به شادی و سرور ربیع پایان داد و به م‍‍ژده هلاکت دشمنی پلید، اهل بیت مطهر (ع) را دلشاد ساخت و زود باشد که به همین روشنی خزان غم فزا و زمستان یخبندان غیبت را نیز به شادکامی ظهور، سرانجام دهد!

ادامه متن

مرزهای باریک تر از مو

مرد، اندوهگین و پریشان احوال در اتاق قدم می زد، آنچه شنیده بود لحظه ای از خاطرش محو نمی شد، مدام جملات آن را در ذهن خود پس و پیش می کرد تا بلکه توجیحی مناسب برایش پیدا نماید: شاید منظورش این بوده؛ یا این که می خواسته چنین بگوید... نه باور نمی کنم درباره من این طور قضاوت کرده باشد … .

ادامه متن

عداس

باغبان جوان با بیل خس و خاشاک را از میان جوی کنار زده و مسیر آب را باز می کرد که صدای برادر توجه اش را به خود جلب کرد: هی عتبه بیا ببین آنجا چه خبر است گویا کسی را مورد هجوم قرار داده اند، او به از دستشان گریخته به این سو می آید.

… غریو و هیاهو کوچه را پر کرده بود جمعیت سنگ به دست همانطور پی در پی سنگ پرت کرده و ناسزا می گفتند و مرد با سیمایی گردآلود و مجروح از آنان دور می گشت، سرانجام از آبادی فاصله گرفت و در کنار پرچین باغ زیر سایه درختی نشست و به دیوار تکیه زد.

ادامه متن

یک گنج و پنج نشانه

مولایمان امیرالمؤمنین علی بن ابیطالب علیه السلام ضمن وصیت گران قدر و سفارش مؤکّد خویش خطاب به فرزندان و شیعیان و دیگر تشنگان حقیقت چنین فرموده اند:

فَکَتَبْتُ إِلَیْکَ کِتَابِی هَذَا مُسْتَظْهِراً بِهِ- إِنْ أَنَا بَقِیتُ لَکَ أَوْ فَنِیتُ- فَإِنِّی أُوصِیکَ بِتَقْوَى اللَّهِ أَیْ بُنَیَّ- وَ لُزُومِ أَمْرِهِ وَ عِمَارَةِ قَلْبِکَ بِذِکْرِهِ وَ الِاعْتِصَامِ بِحَبْلِهِ- وَ أَیُّ سَبَبٍ أَوْثَقُ مِنْ سَبَبٍ بَیْنَکَ وَ بَیْنَ اللَّهِ إِنْ أَنْتَ أَخَذْتَ بِهِ- … .

یعنی:

پس این وصیت را نوشتم تا تو را پشتیبانى کند خواه من زنده باشم خواه مرده.

من تو را سفارش می کنم به رعایت «تقوا» ی خدا و این که ملتزم «امر» او باشی و پیوسته قلب خویش را به «ذکر» وی آباد نگاه داری و به «حبل» او اعتصام جویی، پس کدامین وسیله و سَبَبٍ مطمئن تر و مورد وثوق تر از آن «سَبَبی» یست که واسطه بین تو و خداوند بوده تو را به او پیوند می دهد البته اگر آن وسیله را اختیار کرده باشی.

ادامه متن